Relationship Possessiveness :ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਟਨਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਜ਼ੈਸਿਵ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੁੜੀਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਕਸਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨਲ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਜੁੜਾਅ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ।
ਆਕਸੀਟੋਸਿਨ ਹਾਰਮੋਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਡੂੰਘਾ ਲਗਾਅ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪਜ਼ੈਸਿਵ ਹੋਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਕਸੀਟੋਸਿਨ ਨਾਮ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨ ਦੀ ਵੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ‘ਲਵ ਹਾਰਮੋਨ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਰਮੋਨ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਲਗਾਅ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਗਲੇ ਮਿਲਣਾ ਜਾਂ ਹੱਥ ਫੜਨ ਵਰਗੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨਾਲ ਲਗਾਅ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਚੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਾਰਟਨਰ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਜਾਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਹ ਦੇਣ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਡਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਜ਼ੈਸਿਵਨੈੱਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮੋਸ਼ਨਲ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਤਜਰਬਾ ਵੀ ਕਾਰਨ
ਪਜ਼ੈਸਿਵ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਇਨਵੈਸਟਮੈਂਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆਤਮਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਧੋਖੇ ਜਾਂ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਵਰਗਾ ਤਜਰਬਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਜ਼ੈਸਿਵਨੈੱਸ ਹੋਰ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਜਿਕ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਲਕੀ-ਫੁਲਕੀ ਪਜ਼ੈਸਿਵਨੈੱਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਰਵਾਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੱਦ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
